Teresa van Ávila. schreef dit boek in 1577, naar aanleiding van een indringend visioen waarin ze de ziel zag als een kristallen kasteel met zeven kamers, die elk een fase van spirituele groei vertegenwoordigen. In deze moderne vertaling is haar taal bevrijd van zwaar religieus jargon, waardoor de kern van haar boodschap des te directer naar voren komt en interessant is voor (spirituele) zoekers van alle achtergronden.